Aristide von Bienefeldt

Vraaggesprek met de chiffonnière van mijn tante

2012-01-20T13:29:00.005+01:00

Ik heb de chiffonnière van mijn tante geïnterviewd.
Om er zeker van te zijn dat de chiffonnière van mijn tante er niet een beetje op los ging zitten fantaseren, sloeg ik er eerst de Von Bienefeldt-archieven op na.
Ik vond een brief van mijn oma uit 1922, geadresseerd aan een nicht in Sassenheim. Ik had nooit van die nicht gehoord, maar volgens stamboomvorsers hebben wij hier te maken met een derivaat van de Van Teylingens, en omdat ik ook een derivaat van de Van Teylingens ben, hoefde ik er niet mee te zitten dat ik mijn neus stak in een brief die niet voor mij bestemd was.

Lees het vervolg op Tzum.info:
http://www.tzum.info/2012/01/kroniek-aristide-von-bienefeldt-12/kroniek-aristide-von-bienefeldt-vraaggesprek-met-de-chiffonniere-van-mijn-tante/

Doodstraf voor een boerderij

2012-01-06T12:02:00.004+01:00

Mijn flesje en ik logeren zo vaak we kunnen in het huis van mijn grootouders. We laten geen gelegenheid voorbijgaan, want als het aan minister Schultz ligt moet het huis van mijn grootouders het veld ruimen voor een tunnel.
Het huis van mijn grootouders is niet zo maar een huis, het huis van mijn grootouders is een herenboerderij die in 1826 verrees op de resten van een andere boerderij die het jaar daarvoor, na getroffen te zijn door een bliksemschicht, grotendeels afbrandde.

Lees verder op Tzum.info: http://www.tzum.info/2012/01/kroniek-aristide-von-bienefeldt-12/kroniek-aristide-von-bienefeldt-doodstraf-voor-een-boerderij/

Een verdomd goede actrice

2011-12-23T12:26:00.007+01:00

Een lezer vroeg laatst of er al nieuws was over Anna, het meisje dat afgelopen zomer ontsnapte uit een Finse psychiatrische inrichting en vervolgens zoekraakte in Frankrijk.
Ik had haar Anna genoemd, wat niet haar echte naam is en al is die intussen al wel bekend – de afgelopen tijd heb ik herhaaldelijk oproepen op Facebook geplaatst – houd ik het liever nog even bij haar schuilnaam. Ja, er is nieuws over het meisje dat beweert dat Elizabeth Taylor en Richard Burton haar ouders zijn.

Lees verder op TZUM.INFO: http://www.tzum.info/2011/10/kroniek-aristide-von-bienefeldt-12/kroniek-aristide-von-bienefeldt-een-verdomd-goede-actrice/

Mevrouw Underwood gaat uit winkelen

2011-12-09T14:05:00.005+01:00

Ik dacht aan een oud liedje toen ik afgelopen zomer met mijn vriend Scott een supermarkt in Chelsea uitliep. Hij had iets voor bij de thee gekocht, ik een refill voor mijn flesje.
Aankopen die onopgemerkt gebleven zouden zijn als een zekere mevrouw Underwood niet tegelijkertijd op het idee gekomen was om daar iets te gaan kopen. Dit laatste is niet helemaal correct, maar laat ik niet vooruitlopen op de gebeurtenissen.

Lees verder op: http://www.tzum.info/2011/10/kroniek-aristide-von-bienefeldt-12/kroniek-aristide-von-bienefeldt-mevrouw-underwood-gaat-uit-winkelen/

Van Flip Willemsen niets dan goeds

2011-11-25T14:22:00.004+01:00

Er zijn nogal wat overeenkomsten tussen de romans van Flip Willemsen – haar nieuwste, Van de buren niets dan goeds, is net uit – en die van de Franse auteur Henri Calet.
Beide schrijvers zijn meesters in het optekenen van de bescheiden pleziertjes van het alledaagse, de minder-dan-niets-gevoelentjes waar de oppervlakkige lezer, in zijn zucht naar het grootse en het meeslepende, nogal eens overheen kijkt.

Lees verder op Tzum.info: http://www.tzum.info/2011/10/kroniek-aristide-von-bienefeldt-de-vertrouweling-van-frehel/

De vertrouweling van Frehel

2011-11-11T15:27:00.021+01:00

Ik zocht de boom die getuige was geweest van een dieptreurige gebeurtenis in het toch al dieptreurige leven van Frehel.
Het is altijd prettig als je iets gemeen hebt met een ster. Ik heb eens een vriend gehad die, telkens als hij iemand ontmoette, het niet kon laten te vertellen dat hij twee keer een been gebroken had. Zijn betoog, dat eerder vrolijk was dan klagerig, besloot hij met: ‘Net als Marlene Dietrich.’

Lees verder op: http://www.tzum.info/2011/10/kroniek-aristide-von-bienefeldt-de-vertrouweling-van-frehel/

Vandaag ben ik jarig

2011-10-28T17:52:00.008+02:00

Ik heb een haat-liefdeverhouding met verjaardagen.
Aan de ene kant heb ik er niets op tegen om cadeaus, kaartjes en berichtjes in ontvangst te nemen, aan de andere kant vind ik het op z’n zachtst gezegd nogal obsceen om iemand te feliciteren met het feit dat hij een stap verder verwijderd is van zijn komst op Planeet Aarde en dus ook een stap dichter bij zijn vertrek.

Lees verder op: http://www.tzum.info/2011/10/kroniek-aristide-von-bienefeldt-vandaag-ben-ik-jarig/

Schetsboek (uit De Roze Tzum)

2011-10-18T12:37:00.010+02:00

Schrijver is niet alleen het oudste beroep van de wereld, het is ook het mooiste beroep van de wereld. Ik ontvang af en toe presentjes en kaartjes waarop tevreden lezers mij bedanken voor hulp waarvan ik me niet bewust ben dat ik die geboden heb. Maar, schrijf ik dan terug, als ik geweten had dat u (of jij, hangt af van het handschrift) in nood verkeerde, en ik was in de buurt geweest, had ik zonder aarzelen 112 getoest.

Natuurlijk wordt niet dit soort hulp bedoeld, dat weet ik ook wel, of eigenlijk, dat vermoed ik, want als ik vraag wat mijn hulp precies inhoudt, dan krijg ik nogal vage antwoorden, alsof de tevreden lezer zich plotseling een beetje schaamt voor... ja, voor wat eigenlijk?

De reactie van een Antwerpse lezer die me sms'te dat hij een zin uit Leer mij Walter kennen rondom zijn kringspier had laten tatoeeren, en daarvan veel 'verlichting had ondervonden', ervoer ik eerst als een compliment (ik vroeg me af of dit andere schrijvers ook wel overkwam, en op welke lichaamsdelen hun zinnen voortleefden - een zin van Hella Haasse als polsversiering? Een Gerrit Komrijgedicht om de taille, als een soort van spirituele insnoering?), maar algauw sloeg de onzekerheid toe.

Lees het vervolg in De Roze Tzum, hier te bestellen:

http://www.tzum.info/2011/06/nieuws-het-roze-dubbelnummer-van-tzum-is-uit/

Blind date

2011-10-14T16:36:00.003+02:00

Ik laat zo nu en dan een boek van mijzelf achter in een openbare ruimte. Dat kan een wachtkamer zijn (van een huid, tand- of dierenarts), een treincoupé, een café, een terras. Het is niet toevallig dat er in dit rijtje geen restaurants staan: doordat ik de geuren die vrijkomen als er een onderdeel van een dier gekookt of gebraden wordt niet verdraag, zal je niet snel een boek van mij in een eethuis of bistrot vinden – tenzij het daar door iemand anders is neergelegd.

Lees verder op: http://www.tzum.info/2011/10/kroniek-aristide-von-bienefeldt-blind-date/?utm_campaign=twitter&utm_medium=twitter&utm_source=twitter

De geheime dochter van Elizabeth Taylor (2)

2011-09-30T16:06:00.013+02:00

Vijf kronieken geleden berichtte ik over een Fins meisje dat de Amerikaanse ambassade van Helsinki binnenliep en daar om een Amerikaans paspoort en een enkeltje naar Los Angeles vroeg. De receptioniste vroeg Anna (zo heette het meisje) waarom ze naar Amerika wilde.

‘Mijn moeder is overleden,’ zei Anna.
‘Uw moeder was Amerikaanse?’
‘Mijn moeder was Elizabeth Taylor.’

Lees verder op: http://www.tzum.info/2011/09/column-aristide-von-bienefeldt-de-geheime-dochter-van-elizabeth-taylor-2/

Pompeo's hobby's

2011-09-16T17:50:00.008+02:00

Een van de foto’s in mijn Rodeflesjesalbum is een illegaal gemaakte foto. Dat zit zo: die foto is gemaakt in een appartement waar ik niet welkom ben. Soms heb je behoefte je territorium uit te breiden tot plekken waar je niet mag komen. Als het lukt heb je het gevoel méér te bestaan, als het niet lukt besta je er niet minder om.

Lees verder op tzum.info:

http://www.tzum.info/2011/09/column-aristide-von-bienefeldt-pompeos-hobbys/

Leve de Republiek der Nederlanden!

2011-09-02T16:52:00.008+02:00

Voorstanders van de monarchie geven vaak hoog op van de optredens van de royals buiten de landsgrenzen en de zo gunstige invloed die dat zou hebben. ‘De Oranjes? Pure PR!’ zeggen ze dan. En: ‘Dankzij Trix staan we in de hele wereld op de kaart.’

Maar hoe is het eigenlijk gesteld met de kennis van het Nederlandse Koninklijk Huis in het buitenland?

LEES verder op Tzum.info:

http://www.tzum.info/2011/09/column-aristide-von-bienefeldt-%E2%80%93-leve-de-republiek-der-nederlanden/#more-6787

Het geheim van de directeur

2011-08-19T23:06:00.013+02:00

'Rode flesjes openen deuren die anders gesloten blijven,’ schreef ik in mijn agenda na afloop van een catsit-missie in een flat aan de boulevard du Montparnasse.
Een terechte observatie, al was het geen deur maar een raam en moesten er verder nog aan een paar voorwaarden voldaan worden zoals het delen van een balkon met een advocatenkantoor en een dwangmatig fotograferen van een Spaflesje op buitenissige plaatsen en tijden.
‘Van het kantoor zul je weinig last hebben,’ had de conciërge me de eerste dag gebriefd, ‘en wat de directeur betreft, trek het je niet aan als hij je geen gedag zegt. Hij zegt niemand gedag.’

Lees verder op tzum.info:

http://www.tzum.info/2011/08/column-aristide-von-bienefeldt-het-geheim-van-de-directeur/

100% FABERGÉ

2011-08-06T10:05:00.009+02:00

Een lezeres vroeg laatst waar ik mijn flesje bewaar als ik niet op reis ben. Als ik niet verder kijk dan nu en hier, is mijn antwoord: tussen mijn computer en een foto van Françoise Dorléac, de eeuwig jonge zus van Catherine Deneuve. Maar dat is niet altijd zo geweest.

Tot drie jaar geleden bewaarde ik mijn flesje in een zilveren bokaal. Die bokaal – versierd met bloem- en bladmotieven, in veelkleurig reliëf – had mijn moeder buitgemaakt in Veere, in de vroege jaren zeventig. Ze leerde hem kennen in een van zijn vorige functies: die van bloempot.

Lees verder op tzum.info:

http://www.tzum.info/2011/08/column-aristide-von-bienefeldt-100-faberge/

Recensie ROZE TZUM / IHLIA

2011-08-02T00:24:00.000+02:00

Een diepterecensie van de Roze Tzum met een pluim voor Aristide von Bienefeldt en Arthur Japin, maar niet voor Doeke Sijens en Bart Temme. Menno Voskuil schrijft 'een mooi stukje non-fictie'. Tzum en de roze letteren: een muzt voor roze leesbeesten. http://www.ihlia.nl/dutch/collectie/Recensies/Non-fictie/Tzum

Een nachtje in het paleis

2011-07-22T17:54:00.008+02:00

Drie keer heb ik mijn flesje laten overnachten op historisch verantwoorde plaatsen. De eerste keer koos ik het Van Loon museum in Amsterdam (in een kastje bij de toiletten, achter een stapeltje handdoeken), de tweede keer de National Portrait Gallery in Londen (in de handbagage van een suppoost die ik herkende van vroeger), de derde keer de gronden waar ooit een paleis gestaan heeft.

Dat paleis was het Palais des Tuileries, in Parijs dus, en de gronden strekken zich uit tussen het Pavillon de Flore en het Pavillon de Marsan, gebouwen die de uiteinden markeren van de twee Louvre-vleugels.

Lees verder op tzum.info:

http://www.tzum.info/2011/07/column-aristide-von-bienefeldt-een-nachtje-in-het-paleis/

De geheime dochter van Elizabeth Taylor

2011-07-07T10:23:00.007+02:00

Voordat Anna F*** van Facebook verdween, had ze me gevraagd een flesje op te sturen. Niet mijn eigen flesje, ze wilde een kloon en ze beloofde een album aan te leggen van Rood Flesje de Tweede, met foto’s uit haar habitat. Anna’s habitat ligt in Finland, in een dorpje waar het ‘s winters niet te harden is zo koud, en ‘s zomers niet te harden zo warm.

Ik stuurde een flesje, maar tot meer dan drie of vier foto’s kwam het niet. Op de laatste is een half gevulde tas te zien, er steekt een etui uit en de hals van Rood Flesje II. ‘We gaan op reis,’ liet Anna per telefoon weten.

Lees verder op tzum.info:

http://www.tzum.info/2011/07/column-aristie-von-bienefeldt-de-geheime-dochter-van-elisabeth-taylor/

Het eerste item in de nieuwe TZUM ...

2011-07-01T14:45:00.006+02:00

... heet 'Schetsboek' en is door mij geschreven.

Een onwillige cocotte

2011-06-20T17:47:00.004+02:00

In Parijs markeerde mijn flesje op een bijna surrealistische manier het einde van een vriendschap. Pedro – een van mijn internetcontacten – was een Zwitser die fortuin gemaakt had met beleggingsadviezen. Hij had in de buurt van Lausanne in een kasteeltje gewoond, samen met een dame die zich omdraaide als je heel hard ‘Madame Sans Gêne!’ riep.
Het leven van Madame Sans Gêne was een aanschakeling van kolderieke momenten en laat zich samenvatten als: De lotgevallen van het schone werkstertje uit Rouen dat het tot kasteelvrouwe in Zwitserland bracht.

Lees verder op tzum.info:

http://www.tzum.info/2011/06/column-aristide-von-bienefeldt-een-onwillige-cocotte/

De bewaker, het flesje en de weddenschap / TZUM

2011-05-22T11:32:00.009+02:00

Je ziet het overal, in de bus, in de trein of gewoon op straat: mensen die water drinken uit een flesje. Ik ben geen uitzondering, maar verschil is er ook: waar de meeste aardbewoners elke dag een nieuw flesje kopen en dat na gebruik weggooien, drink ik al jaren uit hetzelfde flesje. Plenty voordelen: het raakt nooit leeg (er is altijd wel een kraan in de buurt), je bespaart een fortuin (water is veel duurder dan je denkt), en, last but not least, je bent nooit alleen.

Lees verder op tzum.info:

http://www.tzum.info/2011/05/column-aristide-von-bienefeldt-de-bewaker-het-flesje-en-de-weddenschap/

Vandaag is er een pakje naar Leiden verstuurd

2011-05-05T13:06:00.001+02:00

Over 'Whence'

2011-04-13T10:25:00.002+02:00

Dit lees ik in de Free Dictionary, Farlex:

The construction from whence has been criticized as redundant since the 18th century. It is true that whence incorporates the sense of from: a remote village, whence little news reached the wider world. But from whence has been used steadily by reputable writers since the 14th century, most notably in the King James Bible: "I will lift up mine eyes unto the hills, from whence cometh my help" (Psalms). Such a respectable precedent makes it difficult to label the construction as incorrect. Still, it may be observed that whence (like thence) is most often used nowadays to impart an archaic or highly formal tone to a passage, and that this effect is probably better realized if the archaic syntax of the word without from is preserved as well.

Today I put an ad

2011-04-05T16:58:00.005+02:00

Dutch novelist in search for an agent in the UK. Latest novel: The Sister Who was not Anna Magnani, about a forty-something woman of Italian descent who fights boredom with a dishwashing brush (‘The only one who is always there when I need someone to talk to’ and ‘we all deserve someone who never contradicts us’), a stray cat of Iranian descent and lots of cheating. Published in the Netherlands. A dossier with a resumé of the book, several reviews and a handful of chapters is available in English translation.

Aristide von Bienefeldt meets Alice Nola, the protagonist of The Sister Who was not Anna Magnani.

2011-04-01T16:33:00.005+02:00

I met Alice Nola on three occasions.
The first time, I bumped into her in Amsterdam Central Station. She was standing inside a shop, holding a postcard between her thumb and forefinger, and she asked the shopkeeper how many stamps she needed to send a card to Gent.
The shopkeeper wanted to know in which country Gent was located, and Alice Nola turned around as if she was searching for an audience to the reply she was about to give.
‘I am unable to cope with this case of force majeure,’ was her reply and I was the audience.
She slid the card – an image of a grey Persian cat, playing with something that looked like a little flask, used for perfume in the old days – back into the rack. She offered to ‘consume’ something in the station restaurant. My option – one of the terraces facing the station – hardly stood a chance. ‘I simply adore stations,’ she said, ‘I hang around them all the time.’
The second railway station where our paths crossed again was Deventer Central Station.
This time, there was no geographically illiterate postcard assistant to bring us together. She had called me the day before. She was looking for someone who ‘did’ biographies.
‘I do not ‘do’ biographies,’ was my reply. She had insisted.
She felt that there was a ‘thin but unmistakable thread’, running through the phenomemon of ‘force majeure’ and our blossoming friendship.
In Deventer, Alice Nola told me about herself. ‘If you want me to write about you – for this had been her purpose all along – you will have to give me something was my advice to her. She was dressed in a white coat adorned with oddly shaped feathers (‘Fake swan,’ she mentioned), and only once did she remove the sunglasses balancing on her nose: when she leaned over to whisper in my ear that one of her admirers had sent her a new perfume. She talked about her friendship with Mary. ‘The mornings I spent with Mary were the most interesting mornings of my life. I still have three vacant periods to fill. At the moment I concentrate on the most interesting afternoon of my life.’ While entrusting me with all kinds of details about Mary, she carefully watched the tables around ours, like a private investigator searching for set-ups and conspiracies.

‘Whence this suspicion, Alice Nola?’ I asked.
She gave me one of her serious looks. ‘I feel that I will meet Mary one more time in this life. It might just be today.’
It was nice to think that someone had asked me to write the story of her life. And yet, it was not nice to think that this person was going to interfere in the end.
Authorized Biographies are not only the least interesting biographies left to read, they are also the least interesting biographies to write.
My fears proved ungrounded.
‘Write anything you like,’ answered Alice Nola when I shared my doubts with her. ‘We will meet one more time. Then I want to find the book by accident. In a supermarket or a station, in a bookshop. Somewhere.’
She asked me to choose a title she would immediately recognize. ‘Something that suits me. You know. Something sensational.’
We spent all afternoon in Deventer, had several coffees, gin tonics, soda water out of little red bottles, and ordered sandwiches with seaweed in a tearoom. In front of a tobacco shop I asked her if she would allow me to read The Gospel According to Brenas – her beloved diary,
named after her cat.
‘Out of the question!’ she screamed, while she opened the pack of Chesterfield cigarettes she had just purchased. ‘My diary only has one author and one reader. I happen to be both of them.’
I did manage to get several pages from her – photocopies, with initials in six different colours, to be returned to an adress in Gent – thanks to the little sentence that had triggered our first encounter, the one I borrowed from her: ‘I am unable to cope with this kind of force majeure!’
Half a packet of Chesterfields and three gin tonics later, Alice Nola was still laughing. ‘I knew it, right from the beginning.’
I asked her what exactly she ‘knew, right from the beginning’.
‘The first time I saw you, I knew you were made for my life.’
Two weeks later, in the station restaurant of Antwerp, she handed to me 24 pages.
‘If you make improper use of them,’ she said maliciously, ‘we know where to find you.’
Once again I could have borrowed her little introductory sentence, but I prefered to agree in silence.
She hailed a taxi in front of the station and hastily jumped into it. I asked if we would meet again. ‘I don’t think so,’ Alice Nola said, while she shut the car door. The automobile hit the main road and at the end of a long row of hotels, Alice Nola began to move eastwards. She waved until the car vanished behind some gloomy Hilton-wall – or was it Ibis? One of Alice Nola’s requests I have not granted. She wanted me to use her real name.

Paradis perdu / PARIS XX (5)

2011-03-22T14:42:00.003+01:00

Paradis perdu / PARIS XX (4)

2011-03-21T14:35:00.002+01:00

Paradis perdu / PARIS XX (3)

2011-03-19T23:39:00.001+01:00

Paradis perdu / PARIS XX (2)

2011-03-18T13:55:00.002+01:00

Paradis perdu / PARIS XX (1)

2011-03-15T11:29:00.000+01:00

Veel post uit Duitsland

2011-03-12T12:54:00.002+01:00

Waarom in Zeeland altijd de zon schijnt

2011-03-04T15:39:00.004+01:00

... is een kort verhaal van Aristide von Bienefeldt en het staat in de nieuwe TZUM, nu verkrijgbaar in de boekhandel.

Message in a bottle

2011-03-04T11:14:00.002+01:00

Tweedehands postzegels

2011-03-03T15:29:00.001+01:00

Knack / 8 februari / Ook Huub Beurskens verlaat Meulenhoff

2011-02-09T00:03:00.002+01:00

Het plotse ontslag van Bart Kraamer, hoofdredacteur van Meulenhoff, blijft voor deining zorgen. Nadat schrijver Aristide von Bienefeldt al de deur dicht trok van het uitgevershuis, zegt nu ook auteur Huub Beurskens Meulenhoff de wacht aan. Hij verkast naar de Wereldbibliotheek en wil met zijn transfer expliciet protesteren tegen de kortzichtige besparingsoperatie bij Meulenhoff. Uitgerekend een hoofdredacteur als Kraamer met een groot hart voor de literatuur én zijn schrijvers wordt nu op de keien gezet, aldus Beurskens.

... geen commentaar

2011-02-04T10:15:00.000+01:00

Winterslaap op Neuschwanstein

2011-02-03T23:35:00.002+01:00

Unieke Von Bienefeldt-postzegel voor iedereen binnen handbereik

2011-01-27T17:18:00.002+01:00

Stuur een bewijs dat u DE ZUS DIE ANNA MAGNANI NIET WAS gekocht heeft naar aristidevonb@gmail.com + naam + adres en de postzegel komt eraan.

Sunday morning in Brussels

2011-01-24T15:01:00.002+01:00

Zaten op een brief uit Amerika

2011-01-19T11:34:00.000+01:00

Vannacht geef ik GRATIS exemplaren weg van EEN BESCHAAFDE JONGEMAN

2011-01-14T14:51:00.008+01:00

Stuur een email naar aristidevonb@gmail.com, waarin u uw naam en uw adres vermeldt. Om in het bezit te komen van een gratis Von Bienefeldt-roman - met handtekening - gelden twee voorwaarden. Voorwaarde één: uw email moet mijn inbox bereiken tussen 19.00 (vrijdag 14 januari) en 18.00 (maandag 17 januari). Voorwaarde twee: zolang de voorraad strekt.

Zaten op een pakje uit Finland

2011-01-08T18:53:00.001+01:00

Limited edition

2010-12-25T11:02:00.002+01:00

Er zijn nog Von Bienefeldt-postzegels beschikbaar, voor diehards en echte fans. Meer dan een bewijs dat u DE ZUS DIE ANNA MAGNANI NIET WAS aangeschaft heeft en een adres heeft u niet nodig. Stuur beide (bewijs & adres) naar aristidevonb@gmail.com en de zegel komt eraan.

Omdat er vraag naar is: Brenas.

2010-12-21T13:22:00.001+01:00

Found in an album called 'Private Pictures'. Why? No idea.

2010-12-16T17:24:00.002+01:00

... voel je weer mens, eet vegetarisch.

2010-12-13T22:58:00.001+01:00

http://vonbienefeldt.tripod.com/

2010-12-11T14:33:00.007+01:00

is de vernieuwde versie van mijn website. Vol met praktische Von Bienefeldt informatie, maar zonder een link naar de unieke postzegelactie. Is ook helemaal niet nodig. Een email sturen naar aristidevonb@gmail.com is ruim voldoende. Niet vergeten uw naam en adres erbij te zetten. Als de tnt meewerkt hebt u fijn iets om over te kunnen opscheppen voor onder de kerstboom.

De dag nadat Arie Storm

2010-12-09T00:26:00.003+01:00

dit schreef in Het Parool:
Von Bienefeldt doet wat iedere echte schrijver zou moeten doen: hij richt de wereld geheel naar zijn eigen zin in en naar de wetten die het verhaal dat hij schrijft, hem dicteren.

Groeten uit California

2010-12-08T10:39:00.002+01:00

Gevonden in een verlaten appartement in Clichy (1)

2010-12-04T17:24:00.002+01:00

Gevonden in een verlaten appartement in Clichy (2)

2010-12-04T17:21:00.003+01:00

Smoking / No smoking

2010-12-04T11:46:00.000+01:00

Nationale postercampagne gestart in Amsterdam

2010-11-25T13:13:00.001+01:00

En het orgel van mijn tante is verkocht

2010-11-22T00:15:00.002+01:00

No comment

2010-11-15T10:13:00.000+01:00

Breakfast in Maastricht

2010-11-12T23:09:00.000+01:00

Een van de zes clivia's van mijn tante

2010-11-08T11:57:00.002+01:00

Volgende week: Maastricht!

2010-11-02T17:30:00.000+01:00

Avec des si

2010-10-30T14:50:00.003+02:00

Et l'orgue de ma tante n'est toujours pas vendu.

De linnenkast van mijn tante staat te koop

2010-10-27T14:29:00.004+02:00

... en het orgel is ook nog niet verkocht.

Flat in Parijs waar de tijd 70 jaar geleden stopte (detail)

2010-10-24T12:10:00.000+02:00

Het is niet mijn gewoonte om dit parcours in te zetten om over mezelf te praten maar ... ...

2010-10-23T11:18:00.008+02:00

... .... .... .... .... ....... en het orgel van mijn tante is nog steeds niet verkocht.

Over het orgel van mijn tante en twee recensies over het mooiste boek dat ik tot nu toe schreef

2010-10-22T19:14:00.005+02:00

Het is niet mijn gewoonte om dit parcours in te zetten om over recensies te praten, maar het lot beslist anders: gisteren verwelkomde www.ontmoetdeschrijver.nl een schitterend stuk van de heer Ardjan Noorland, vandaag zag www.recensieweb.nl een al even schitterend stuk verschijnen van de hand van mevrouw Judith van den Berg. De zus die Anna Magnani niet was is niet onopgemerkt gebleven. Het voelt alsof ik al jarig ben. En al degenen die zich afvragen of het orgel van mijn tante al verkocht is, moet ik teleurstellen. Of juist niet. Het orgel van mijn tante is nog steeds niet verkocht.

Mijn overgrootmoeder van wie geen enkele foto bekend was

2010-10-22T00:16:00.002+02:00

Het orgel van mijn tante staat nog steeds te koop

2010-10-19T12:04:00.003+02:00

aristidevonb@gmail.com

LEGENDARISCH

2010-10-18T19:31:00.000+02:00

DE NU AL LEGENDARISCHE VON BIENEFELDT-POSTZEGEL BINNEN HANDBEREIK VOOR IEDEREEN! Stuur een scan van de kassabon waaruit blijkt dat u DE ZUS DIE ANNA MAGNANI NIET WAS aangeschaft heeft PLUS uw naam en adres. De zegel (+ persoonlijk bericht) wordt binnen een week bezorgd. HET IDEALE EINDEJAARSCADEAU!

My wicked, wicked years

2010-10-16T15:39:00.004+02:00

To Errol Flynn, with whom I have more in common than I ever suspected.

Post voor Coen

2010-10-14T16:42:00.005+02:00

Dit berichtje las ik op de weglog van Coen Peppelenbos: Vandaag lag er een briefje op de uitgeverij van de schrijver Aristide von Bienefeldt. Nu krijgen we wel vaker post van schrijvers, maar deze envelop was wel heel bijzonder, want er zat een postzegel op met het omslag van De zus die Anna Magnani niet was, de nieuwste roman van Aristide von Bienefeldt. Afgestempeld in Rotterdam. Een collector's item.

Wilt u net zo'n mooie postzegel hebben als Coen, al of niet gestempeld in Rotterdam, stuur mij dan een kopie van de kassabon waarop ergens in gedrukte letters de woorden DE ZUS DIE ANNA MAGNANI NIET WAS te vinden zijn PLUS uw naam en uw adres. Binnen een week bent u de gelukkige eigenaar (of eigenares) van een authentieke Von Bienefeldt postzegel. En uw hart zal voorgoed anders kloppen.

Lost in a dream

2010-10-12T18:31:00.000+02:00

Nog niet zo heel lang geleden

2010-10-11T09:30:00.000+02:00

no comment

2010-10-08T18:36:00.006+02:00

Today, when I was on my way to the local supermarket, I met a fortuneteller. She had long black hair and she spoke french with a heavy italian accent. She said her name - which I do not remember - and she took my hand. 'It is going to be alright,' she said.
'What is going to be alright?' I wanted to know.
'Everything,' she said, smiling broadly.
Then she turned around and vanished rapidly into the crowd.

Een flat in Parijs waar de tijd in 1939 stopte

2010-10-08T00:28:00.003+02:00

For sale: my aunt's organ

2010-10-06T10:50:00.004+02:00

It was made in America, in the late 19th century by a company called Mason & Hamlin. It silenced when my grandmother died. That was 50 years ago. Condition: miserable.

Nagekomen afbeelding

2010-09-26T18:37:00.003+02:00

Manuscripta 2010

Vlaanderen!

2010-09-12T23:19:00.001+02:00

Met dank aan Emmanuelle Rollé

100 nieuwe vrienden (Manuscripta 2010)

2010-09-08T19:47:00.003+02:00

Met dank aan Sander Knol en Robert Dulmers

Atheneum Boekhandel Amsterdam, bijna op Aristide's naamdag (31 augustus)

2010-09-02T18:57:00.003+02:00

Dank aan Ferry Schoew

24 augustus, een week te vroeg

2010-08-25T20:05:00.004+02:00

DE ZUS DIE ANNA MAGNANI NIET WAS, de roman dat het heft in eigen hand nam.

You've got mail

2010-08-01T17:40:00.000+02:00

Omzwervingen van ''een beschaafde jongeman''

2010-07-22T18:44:00.002+02:00

http://nickterwal.blogspot.com/2010/07/een-beschaafde-jongeman-2.html

Briefmarken aus Deutschland

2010-07-22T11:04:00.003+02:00

Uit de serie 'Stamps on letters I received last year', te vinden op Facebookpagina 'Join Aristide on a London Rooftop'

Zeven dagen geleden vertrok Step naar het land waar de verhalen wonen

2010-07-06T18:40:00.001+02:00

Uit de tuin van mijn tante

2010-06-25T00:53:00.003+02:00

Happening (Meulenhoff, 16 juni 2010)

2010-06-18T00:38:00.000+02:00

No comment

2010-06-06T11:58:00.000+02:00

Utrecht, of het restaurant dat nooit openging

2010-05-13T14:09:00.002+02:00

Roman remarquable

2010-04-22T10:33:00.000+02:00

Rozenblad nummer 9997

2010-04-20T14:24:00.001+02:00

Vandaag gaan ze uit elkaar

2010-04-19T10:35:00.001+02:00

Post!

2010-04-17T00:33:00.001+02:00

A secret mission

2010-04-13T18:23:00.002+02:00

Chez Sally & Molly

2010-04-11T15:57:00.000+02:00

Viktor's latest letter ...

2010-03-27T00:02:00.002+01:00

''Schrijvers op het Boekenbal voelen zich jong'' (NRC Handelsblad, 10-3-10)

2010-03-15T12:46:00.002+01:00

Wakker

2010-02-18T11:37:00.001+01:00

Bliksembezoek (3)

2010-02-06T13:45:00.000+01:00

Bliksembezoek (2)

2010-01-31T14:35:00.000+01:00

Vrij naar Lourdes Castro

2010-01-29T10:52:00.000+01:00

Bliksembezoek

2010-01-24T14:39:00.000+01:00

...

2010-01-22T15:25:00.001+01:00

Antwerpen, twintig jaar later

2010-01-21T16:42:00.000+01:00