George Bush is a complete spa!

Ik heb altijd een zwak gehad voor ‘valse vrienden’, woorden die op een woord in een andere taal lijken, en de indruk geven dezelfde inhoud te hebben, maar in werkelijkheid iets anders betekenen. LEES VERDER OP TZUM.INFO: http://www.tzum.info/2011/10/kroniek-aristide-von-bienefeldt-12/kroniek-aristide-von-bienefeldt-george-bush-is-a-complete-spa/

Rokkenjager of broekenman? Het geval Mark Rutte

Ik vind niet dat een man die homoseksueel is daar per definitie ook maar mee te koop moet lopen, en dat geldt natuurlijk ook voor lesbische vrouwen. Het is soms zelfs wenselijk, denk bijvoorbeeld aan acteurs, om juist niet op de hoogte te zijn van zijn (of haar) seksuele voorkeur omdat de verbeelding er mee in het gedrang kan komen. Maar als iemand een publieke functie bekleedt, minister is of voor mijn part burgemeester of kroonprins, dan ligt dat anders. Je vervult dan ook een voorbeeldfunctie, en je kunt, juist door het persoonlijke toe te laten in het maatschappelijke, accenten verleggen, horizons verbreden of bepaalde onderwerpen die in sommige kringen moeilijk liggen, bespreekbaar maken. LEES VERDER OP TZUM.INFO: http://www.tzum.info/2011/10/kroniek-aristide-von-bienefeldt-12/kroniek-aristide-von-bienefeldt-rokkenjager-of-broekenman-het-geval-mark-rutte/

Uit TZUM (Schetsboek)

Schrijver is niet alleen het oudste beroep van de wereld, het is ook het mooiste beroep van de wereld. Ik ontvang af en toe presentjes en kaartjes waarop tevreden lezers mij bedanken voor hulp waarvan ik me niet bewust ben dat ik die geboden heb. Maar, schrijf ik dan terug, als ik geweten had dat u (of jij, hangt af van het handschrift) in nood verkeerde, en ik was in de buurt geweest, had ik zonder aarzelen 112 getoest.

Natuurlijk wordt niet dit soort hulp bedoeld, dat weet ik ook wel, of eigenlijk, dat vermoed ik, want als ik vraag wat mijn hulp precies inhoudt, dan krijg ik nogal vage antwoorden, alsof de tevreden lezer zich plotseling een beetje schaamt voor... ja, voor wat eigenlijk?

De reactie van een Antwerpse lezer die me sms'te dat hij een zin uit Leer mij Walter kennen rondom zijn kringspier had laten tatoeeren, en daarvan veel 'verlichting had ondervonden', ervoer ik eerst als een compliment (ik vroeg me af of dit andere schrijvers ook wel overkwam, en op welke lichaamsdelen hun zinnen voortleefden - een zin van Hella Haasse als polsversiering? Een Gerrit Komrijgedicht om de taille, als een soort van spirituele insnoering?), maar algauw sloeg de onzekerheid toe.

Lees het vervolg in De Roze Tzum, hier te bestellen:

http://www.tzum.info/2011/06/nieuws-het-roze-dubbelnummer-van-tzum-is-uit/